آدم‌ها همدیگر را پیدا می کنند.. حتی از فاصله های دور...
از انتهای افق‌های دور و نزدیک.. 
انگار جایی نوشته بود که اینها باید کنار هم باشند.. یک روزی .. یک جایی که باید ، برخورد میکنند..
میشوند همدم، میشوند دوست، میشوند رفیق.. 
اصلا میشوند جان شیرین... 
مهرشان به دل هم می افتد..
حرفهایشان میشود آرامش... 
خنده هایشان، کلامشان می نشیند روی طاقچه دلتان.. 
نباشند دلتنگشان میشوی..
هی همدیگر را مرور می کنید..
ازهم خاطره می سازید..
مدام گوش بزنگ آمدن هم هستید.. 
ویادتان باشد.. حضور هیچکس اتفاقی نیست 
در لحظه هایتان.. 
از قبل پیش بینی شده است که باید باشد!! 
قدر این لحظه ها و این آدم ها را بدانیم...

/ 0 نظر / 16 بازدید